Składnia XHTML
Składnia XHTML jest zgodna ze składnią XML
XHTML składa się przede wszystkim z tekstu, w który wplecione są znaczniki (inaczej tagi, ang. tags) oznaczające różne elementy języka. Elementy to np. akapity, nagłówki, odnośniki.
Układ tekstu w pliku XHTML (łamanie wierszy, odstępy) nie ma wpływu na to, jak tekst będzie prezentował się w przeglądarce. Wyglądem tekstu steruje się za pomocą odpowiednich elementów XHTML i współpracującego z nim języka CSS.
Co ważne, język XHTML jest szczególnym podzbiorem języka XML. Istnieje szczegółowa lista jego dozwolonych znaczników, atrybutów i zasad ich użycia. Ta lista zawarta jest w DTD i w XML Schema. Warunkiem koniecznym poprawnego i jednoznacznego wyświetlenia strony XHTML w dowolnej przeglądarce jest umieszczenie definicji DTD lub XML Schema w drugiej (w pierwszej jest deklaracja XML) linii dokumentu. Poniższe przykłady z kotami są czysto obrazowe, i powiedzmy, że w zasadzie dotyczą bardziej XML niż XHTML.
Znaczniki i elementy
Każdy element zaczyna się i kończy znacznikiem. Między znacznikiem otwierającym, a zamykającym znajduje się zawartość elementu. Element może zawierać tekst oraz inne elementy (dla przykładu akapit może zawierać tekst i odnośniki).
Każdy znacznik otoczony jest nawiasami ostrymi (< i >). Wielkość liter ma znaczenie (<znacznik> to nie to samo, co
<ZnAcZnIk>), więc w nazwach znaczników i atrybutów należy używać tylko małych liter.
Znacznik otwierający (rozpoczynający) element zaczyna się od nazwy elementu.
<kot>
Znacznik otwierający (kot jest odtąd)
Znacznik zamykający (kończący) element przed nazwą ma znak /.
</kot>Znacznik zamykający (dotąd)<kot>mysz</kot>Element kot zawierający tekst „mysz”.
Jeśli element jest pusty (nie zawiera tekstu ani innych elementów), zapisuje się go tak:
<kot/>
lub
<kot />
lub
<kot></kot>
Elementy mogą być zagnieżdżone
<kot><łepek><nosek/></łepek></kot>
ale nie mogą nachodzić na siebie, co oznacza, że element, który był otwarty jako ostatni musi być zamknięty jako pierwszy. Nie można przeplatać ze sobą znaczników.
<kot><pazury><lewa-łapa></pazury></lewa-łapa><prawa-łapa><pazury></prawa-łapa></pazury></kot>
Przeplatanie znaczników jest niedozwolone.
<kot><lewa-łapa><pazury/></lewa-łapa><prawa-łapa><pazury/></prawa-łapa></kot>
Poprawna konstrukcja — najpóźniej otwarty element jest zamykany najwcześniej.
Atrybuty
Atrybutów używa się do określenia cech elementu. Definiuje się je tylko w znaczniku otwierającym (w tym w znaczniku określającym pusty element) i dotyczą one całego elementu. Każdy atrybut ma swoją nazwę i wartość.
<kot imie="mrucyfon"/>
Znacznik kot posiadający atrybut imie o wartości mrucyfon
Jeden element może mieć dowolnie dużo atrybutów, ale każdy musi mieć swoją unikalną nazwę. Nie można w jednym znaczniku dwa razy definiować atrybutu o tej samej nazwie:
<kot imie="mruczek" imie="kicius"/>
Błędny zapis.
<kot imiona="mruczek kicius"/><kot imie="mruczek" drugie-imie="kicius"/>Poprawne zapisy.
Nie może być atrybutu bez wartości. Wartość zawsze musi być ujęta w cudzysłów. Kolejność atrybutów jest bez znaczenia.
Białe znaki
Składnia jest bardzo elastyczna, jeśli chodzi o białe znaki. Można wstawiać spacje, znaki tabulacji, a nawet przejścia do nowej linii w następujących miejscach:
<znacznikatrybut="przykładowawartość"><inny-znacznik/></znacznik>
Powyższa konstrukcja jest równoważna z:
<znacznik atrybut="przykładowa wartość"><inny-znacznik/></znacznik>
Przykłady:
Element x zawierający dwa puste elementy y oraz tekst:
<x><y/>tekst<y/></x>
Element x zawierający jeden element y zawierający tekst:
<x><y>tekst</y></x>
Praktyczny przykład XHTML:
<h1>Witaj świecie!</h1><p>To jest mój <em>pierwszy</em> fragment XHTML.</p>
CDATA
Aby umieścić w tekście znaki <, >, " i & należy je zapisać tak:
<![CDATA[Tutaj tekst]]>
Komentarze
Komentarz zaczyna się od <!-- , a kończy na -->. Komentarze mogą być tylko między znacznikami i nie mogą
zawierać pary minusów.
Ćwiczenia
Pytania? Komentarze? Napisz na forum kursu lub edytuj tę stronę.
Zmodyfikowano: 11.09.2011, 18:23